Մեր ընկերներից
ahousekeeper ը մի լավ tag ունի` ԱՆԱՍՆԱՊԱՏՈՒՄ...
Վանաձորցիների համար «Արցախ» զբոսայգին եղել է Արցախի ազատության և անկախության խորհրդանշանը: Շուտով այն կվերածվի ժամանցի վայրի` մեծ կինոթատրոնով:Վանաձորցի եմ:
Վանաձորը մեծ քաղաք չէ, բայց ունի գոնե նվազագույնն այն ամենի, որ կազմում են հասարակ քաղաքբնակ մարդկանց առօրյայի մի մասը` զբոսայգիներ (սրճարաններ էնտեղ էլ կան, բայց մայրաքաղաքի պես չէ, կանաչ ու ծառ ու խոտը դեռ էստեղ առաջին հերթին են երևում), թատրոններ ու նույինսկ կինոթատրոնՆԵՐ: Ինչ խոսք, էդ կինոթատրոնները բոլորը միասին վերցրած մի նորմալ կինոթատրոն չեն, որքան տեղյակ եմ, բայց դե...
Վանաձորում կար երկրաշարժից կիսավեր մի հին գեղեցիկ շենք, արվեստի տուն, որը միայն վերջերս վերանորոգեցին ու վերածեցին կինոթատրոնի: Լավ է, քաղաք է, թող լինի իհարկե...

Խոսքն այս շենքի մասին է...
Բացի այդ Վանաձորում դեռևս խորհրդային տարիներից մնացել է մեկ այլ շենք` Երևան կինոթատրոնը, որն ի սկզբանե կառուցվել էր որպես կինոթատրոն, քաղաքային այգու ու տիկնիկային թատրոնի հարևանությամբ: Սրանից էն կողմ ի՞նչ էիք ուզում... պարզապես էդ
կինոթատրոնը վերածվել է հացի փռի... մատնաքաշ, բուխանկա, բուլկի-մուլկի են թխում Վանաձորի Երևան կինոթատրոնի շենքում... սա կատակ չէ:
Նման այլ օրինակներ կան...
Այս ամենից բացի, կա Վանաձորում նաև մի հրապարակ/պուրակ, ԱՐՑԱԽ անունով... էստեղից էին մեկնում պատերազմի, էստեղ էին հանրավաքները, էստեղ էն բերել տասնյակ զոհվածներին, որպեսզի քաղաքի բնակիչները հրաժեշտ տալու հնարավորություն ունենան...
Էս Արցախ պուրակը փոքր Վանաձորի հենց կենտրոնում է, ու երևի դրանով է այդքան գրավիչ... Մնացած, արդեն իսկ հենց մշակութային նպատակներով կառուցված, յուրահատուկ ոճով ու ցավոք հացի փռերի կամ անտեր մնացած շենքերի փոխարեն վերջերս տեղի խելացիները որոշել են ժամանակակից կինոթատրոն կառուցեն: Հղումները կներկայացնեմ ներքևում: Խորհուրդ եմ տալիս ամբողջովին կարդալ հոդվածը... Արցախ պուրակը, հուշարձանը, քաղաքի հրապարակը, վաճառվել է մոտ 40 000 դոլլարով...
Մի անգրագետ քաղաքապետ է էնտեղ իշխում արդեն քանի տարի... 2005-ին նա այսպես է արտահայտվել` ցավալով, որ կլենթները ձեռքից փախել են: Մնացածն
այստեղ:
Մեր քաղաքն այսօր չունի նման որեւէ ժամանակակից կառույց: Ուստի միանգամից համաձայնեցի կառուցմանը, բայց ասացի, որ պետք է անպայման ժողովրդի հետ խոսեմ: Դա մի քիչ երկարեց, եւ այդ մարդիկ իրենց գումարները ներդրեցին Ստեփանակերտում: Հիմա այնտեղ են կառուցում: Բացի դրանից՝ գնացի Գյումրի եւ տեսա, որ նրանք այնտեղ էլ են կինոթատրոն կառուցել՝ ձայնային գերհզոր սարքավորումներով եւ այլն: Այդ ամենն ինձ ստիպեց, որ անպայման փորձեմ նման կինոթատրոն ունենալ նաեւ Վանաձորում: Այժմ հակառակ գործընթացն է՝ ես հիմա ոչ մի կերպ էլ չեմ կարողանում այդ մարդկանց համոզել, որ գան կինոթատրոն կառուցեն Վանաձորում էլ: Ընդամենը երեք տարի անց, ի ուրախություն քաղաքապետի, ինչպես հասկանում եմ... Երևանի Մոսկվա կինոթատրոնի սեփականտեր ընկերությունը, որ հանդիսացել է միակ թեկնածուն, աճուրդի արդյունքում
ԳՆԵԼ Է ԱՐՑԱԽ ՊՈՒՐԱԿԸ: Հինգ հազար մետր է, բայց տերերը խոստացել են միայն ութ հարյուրի վրա շենքը կառուցեն, մնացածն էլ բարեկարգեն...
էէհ էհ...
Չեմ մեկնաբանում: Էլ ի՞նչ մեկնաբանեմ: Թողնում եմ ձեզ: Նման դեպքեր հաճախ են մեր երկրում լինում, միգուցե և բոլոր մյուս երկրներում էլ, չգիտեմ... ուղղակի հենց այս օրերին, երբ բոլորս գրում ենք Արցախի մասին... ես էլ որոշել էի իմ ծննդավայրի մասին գրել, որ այ, տեսեք, Վանաձորում կա Արցախ պուրակ... էսպիսի էսպիսի խորհրդանիշ ու հաճախ այցելվող վայր...
Բայց էլ գրելու սիրտ կմնա՞...
Ինչպես կարելի էր սպասել,
Արցախյան հերոսամարտի մասնակիցներն էլ վիրավորված են:
Իսկ ահա նաև մանրամասն
հոդվածը:
Մեկ-երկու մեջբերում`
Պատմական միջավայրի պահպանության Լոռու մարզային ծառայության գիտաշխատող Հրաչիկ Մարուքյանը ասում է. «Պուրակն ունի Արցախյան շարժման պատմություն, որը [պատմական] արժեք է, իսկ կինոթատրոն կառուցելով` կունենանք կինոյի պատմություն՝ հերքելով ոգեշնչված շարժումը»:
Պուրակը վաճառվել է քաղաքապետի որոշմամբ՝ առանց ավագանու համաձայնության:
Պատմական միջավայրի պահպանության Լոռու մարզային ծառայության պետ Արմեն Գերյանը պուրակի վաճառքը անօրինական չի գնահատում: Գերյանն ասում է, որ «Արցախի» պարագայում առկա է կառավարության թույլտվությունը: